Neurologopedia
i Logopedia
Pomagam najmłodszym pacjentom ( już od pierwszej doby życia) przezwyciężać trudności w
zakresie karmienia. Zapraszam na konsultację:
- maluchy z trudnościami w ssaniu, połykaniu,
- z zaburzeniami anatomicznymi obszaru oralnego (nieprawidłowości w zakresie wędzidełek jamy ustnej),
- dzieci z wadami genetycznymi (zespół Downa), zaburzeniami rozwoju,
- niemowlęta z nawykowym oddychaniem torem ustnym,
- niemowlęta z nieprawidłową dystrybucją napięcia mięśniowego, asymetrią ułożeniową.
Ocenię odruchowe reakcje oralne, prawidłowość funkcji, pozycje spoczynkową warg i języka, oddychanie, warunki anatomiczne w obrębie twarzy i jamy ustnej. Odpowiednio do zdiagnozowanych trudności zaplanuję postępowanie terapeutyczne.
Zapraszam także niemowlęta z zaburzeniami przyjmowania pokarmów i problemami w rozszerzaniu diety. Zapraszam opiekunów, którzy chcieliby uzyskać pomoc w ocenie gotowości dziecka do rozszerzania diety, potrzebują pomocy w doborze smoczka, butelki, akcesoriów do karmienia, a także wskazówki dotyczące podawania pokarmów i płynów.
Ocenię rozwój umiejętności komunikacyjnych w pierwszym roku życia: głużenie, gaworzenie, gesty, np.gest wskazywania palcem, wspólne pole uwagi i inne.
Zaburzenia miofunkcjonalne są związane m.in. z niekorzystnymi stanami napięcia mięśniowego w obszarze jamy ustnej, które prowadzą do tego, że język i wargi nie utrzymują prawidłowej pozycji spoczynkowej.
Zaburzenia miofunkcjonalne to także nieprawidłowe połykanie u dzieci w różnym wieku, a także u dorosłych. Nieprawidłowe połykanie powoduje wiele trudności w leczeniu stomatologicznym oraz postępowaniu ortodontycznym. Bez przywrócenia prawidłowej pozycji spoczynkowej języka nie jest możliwe utrzymanie efektów leczenia ortodontycznego.
Terapia powinna więc umożliwić m.in. utrwalenie prawidłowej pozycji spoczynkowej języka i warg (co może zapobiec nieprawidłowemu ułożeniu zębów) i ostatecznie pozwolić na prawidłowe połykanie, oddychanie i mówienie.
Wskazania do terapii miofunkcjonalnej to:
- oddychanie przez usta, chrapanie,
- nieprawidłowa pozycja spoczynkowa języka- język na dnie jamy ustnej,
- otwarte usta w czasie snu,
- ślinienie się,
- seplenienie,
- wady zgryzu,
- asymetryczne ustawienie głowy, która jest pochylona w jedną stronę,
- obniżone napięcie mięśniowe w obszarze ustno- twarzowym,
Polega na użyciu plastra, którego efektywność poparta jest licznymi badaniami naukowymi z zakresu terapii skórno-mięśniowo-powięziowych. Plastrowanie pomaga przedłużyć efekt terapeutyczny na warunki domowe. Poprzez odpowiednią aplikację taśmy wpływamy na pracę mięśni w obszarze ustno- twarzowym czy funkcję połykania.
Dlaczego warto wykorzystywać plastrowanie w logopedii:
- sterujemy postawą ( prawidłowa postawa ciała wpływa na pracę w obszarze jamy ustnej)
- wspomagamy funkcje- np. połykanie, prawidłową pozycję spoczynkową języka,
- zwiększamy przepływ limfy i krwi,
- wpływamy na propriocepcje,
- ułatwiamy/ prowadzimy kierunek ruchu.
Obejmuje diagnozę i terapię zaburzeń związanych z przyjmowaniem pokarmu. Dotyczy oceny ssania, połykania, gryzienia, odgryzania czy żucia. Terapia karmienia to dobór odpowiednich akcesoriów do karmienia ( łyżka, talerz, miska, krzesło) i do spożywania płynów ( kubek, bidon ze słomką, butelka). Terapia obejmuje oswajanie z różnymi pokarmami, fakturami pokarmów, ich konsystencją. To także praca z nadwrażliwością oralną w obszarze ustno- twarzowym czy wybiórczością pokarmową. W ramach terapii karmienia pomogę Państwu ocenić gotowość dziecka do rozszerzania diety.
Prowadzę terapię karmienia u dzieci:
- z mózgowym porażeniem dziecięcym,
- z zespołami genetycznymi- zespół Downa,
- przejawiającymi trudności z jedzeniem nowych pokarmów,
- z wybiórczością pokarmową ( np. dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu).
W ramach terapii karmienia proponuję naukę jedzenia drogą doustną ( zgodnie z zaleceniami lekarza) dla dzieci, które karmione są alternatywnie przez sondę/zgłębnik albo są żywione przez PEG (przezskórną gastrostomię endoskopową).
Jest jedną z metod stosowanych w terapii mowy u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu. Praca nad mową i komunikacją zaczyna się od pracy nad zachowaniem dziecka. Terapia behawioralna inaczej Stosowana Analiza Zachowania jest uznawana za jedną z najbardziej skutecznych metod pracy z dziećmi z całościowymi zaburzeniami rozwoju, w tym dziecka z autyzmem.
W swojej pracy łączę terapię w podejściu rozwojowym z terapią behawioralną. Zawsze bazuję na indywidualnych możliwościach i potrzebach dziecka. Stosowana analiza zachowania wykorzystuje prawa uczenia się w procesie terapii w celu rozwoju zachowań pożądanych. ABA jest używana w celu poprawy koncentracji i uwagi, rozwoju umiejętności społecznych, umiejętności poznawczych oraz pamięci. Terapia ABA, będąca wiodącą terapią w pracy z dziećmi, u których zdiagnozuje się autyzm, zawiera różne techniki. Jedną z technik stosowaną w terapii behawioralnej jest tzw. “pozytywne wzmacnianie”. Kiedy po zachowaniu wystąpi rzecz, która dla nas stanowi wartość (nagrodę) prawdopodobieństwo wystąpienia tego zachowania w przyszłości wzrasta.
Komunikacja alternatywna i wspomagająca to inaczej AAC (Augmentative and Alternative
Communication). Obejmuje wszelkie metody komunikowania się, w których wykorzystywane są znaki niewerbalne: gesty (np. język migowy), znaki graficzne (obrazki, piktogramy, symbole), urządzenia elektroniczne ( smartfon z oprogramowaniem). Jej celem jest umożliwienie bądź ułatwienie porozumiewania się osobom z zaburzeniami mowy. AAC najczęściej stosowana jest w przypadku:
- osób z porażeniem mózgowym,
- autyzmem,
- upośledzeniem umysłowym,
- po przebytym udarze mózgu.
- Inni użytkownicy, którzy nie są w stanie porozumiewać się mową werbalną,
Wyboru odpowiedniej metody dokonuję po przeprowadzeniu diagnozy umiejętności komunikacyjnych i możliwości, np. motorycznych pacjenta. Na tej podstawie opracowuję indywidualny system komunikowania się, dobieram niezbędne pomoce (tablice, książki, urządzenia elektroniczne), a także udzielam instrukcji pacjentowi i jego opiekunom. Użytkownikami alternatywnych i wspomagających metod komunikacji mogą być zarówno dzieci, młodzież, jak i dorośli. Jestem przeszkolona w zakresie stosowania w terapii AAC polskiego systemu Mówik.
Diagnoza i terapia zaburzeń mowy o podłożu neurologicznym, np. po przebytym udarze mózgu, po urazach czaszkowo- mózgowych, guzy mózgu, porażenie nerwu twarzowego, po laryngektomii.
Zajmuję się terapią wszystkich wad wymowy i zaburzeń mowy, np. parasygmatyzm, pararotacyzm, lambdacyzm, seplenienie interdentalne, u dzieci i osób dorosłych.
O opóźnionym rozwoju mowy mówi się wówczas, gdy mowa dziecka (i jej kolejne etapy) pojawia się z opóźnieniem w porównaniu z normami rozwoju dla dziecka w danym wieku. Zasób słownictwa oraz znajomość pojęć (zarówno w mowie czynnej, jak i biernej) również są na niższym poziomie niż u rówieśników. W literaturze mówi się o:
- samoistnym opóźnionym rozwój mowy (inaczej określany prostym),
- niesamoistnym opóźnionym rozwój mowy – pojawia się z konkretnej przyczyny rozwojowej lub towarzyszy różnym zaburzeniom.
To jakie jest podłoże opóźnienia wymaga szczegółowej oceny w czasie diagnozy, a często konieczne są konsultacje u innych specjalistów, np. neurologa, laryngologa, psychiatry. Z tego powodu, że nigdy ie wiemy jaka jest przyczyna opóźnienia należy skonsultować się ze specjalistą, ponieważ powodem opóźnień mogą być zaburzenia, choroby, zespoły wad, uszkodzenia słuchu i inne.
Pamiętajmy ! Dwulatek mówi ! Nie odkładaj konsultacji, gdy mowa Twojego dziecka opóźnia się !