Integracja Sensoryczna
Integracja sensoryczna to inaczej zdolność do rozumienia i porządkowania bodźców dostarczanych z otoczenia i z własnego ciała poprzez zmysły. Jeżeli proces integracji sensorycznej jest zaburzony, mogą pojawić się problemy z zachowaniem, koncentracją, nauką, koordynacją, czy rozwojem społeczno-emocjonalnym.
Jeżeli zaniepokoją Państwa jakieś zachowania dziecka, warto udać się
do specjalisty, który doradzi, jak ćwiczyć z dzieckiem w domu, bądź zaproponuje terapię.
Zaburzenia o zróżnicowanym nasileniu mogą być rozpoznawane u dziecka w normie intelektualnej oraz dziecka z niepełnosprawnością.
Diagnoza zaburzeń integracji sensorycznej
Diagnoza polega na przeprowadzeniu szczegółowego wywiadu z rodzicami, obserwacji dziecka podczas spontanicznej i ukierunkowanej zabawy, a także
w przypadku dzieci powyżej 4. roku życia, przeprowadzenie standaryzowanych testów i prób klinicznych. Pełna diagnoza oceny procesów sensorycznych odbywa się na 2-3 spotkaniach. Końcowym etapem diagnozy jest (bez udziału dziecka) szczegółowe omówienie wyników diagnozy. Do dwóch tygodni po badaniu otrzymują Państwo pisemną diagnozę wraz z zaleceniami.
Wybrane objawy, które mogą świadczyć o zburzeniach integracji sensorycznej u dziecka:
- jest niespokojne, płaczliwe, ma kłopoty z zaśnięciem,
- ma trudności z samodzielnym piciem, żuciem i przełykaniem pokarmów,
- źle toleruje wykonywanie przy nim czynności pielęgnacyjnych i higienicznych, takich jak: obcinanie włosów, paznokci, mycie twarzy, zębów, smarowanie kremem, czesanie, czyszczenie nosa, uszu itp.
- wiele czynności samoobsługowych wykonuje z trudem, powoli, niezdarnie,
- ma problemy z samodzielnym myciem się, ubieraniem, zwłaszcza zapinaniem guzików i sznurowaniem butów,
- ma słabą równowagę: potyka się i upada częściej niż rówieśnicy, prawie zawsze ma jakiś siniak czy zadrapanie,
- podczas dłuższego siedzenia ma trudności z utrzymaniem głowy w pozycji pionowej, podpiera ją ręką, kładzie się na stoliku itp.
- jest nadruchliwe, nie może usiedzieć/ustać w jednym miejscu,
- trudno się koncentruje, a łatwo rozprasza,
- jest impulsywne, nadwrażliwe emocjonalnie, często się obraża,
- bywa uparte, negatywistyczne,
- w porównaniu do innych dzieci czy wymogów sytuacji porusza się zbyt szybko lub za wolno,
- nabywanie nowych umiejętności ruchowych sprawia mu trudność, np. jazda na rowerze, rzucanie i łapanie piłki, pływanie,
- wchodząc/schodząc po schodach częściej niż inne dzieci trzyma się poręczy, niepewnie stawia nogi,
- unika dziecięcego baraszkowania z rodzicami lub rodzeństwem,
- uwielbia ruch, poszukuje go, dąży do niego. Jest stale w ruchu – biega, podskakuje, często zmienia pozycję ciała
- przejawia duży lęk przed upadkiem lub wysokością, okazuje niepokój, gdy musi oderwać nogi od podłoża, np. wejść na wysokie schody, na drabinkę, usiąść na wysokim stołku,
- w nowym miejscu czuje się zagubione, potrzebuje sporo czasu by zdobyć orientację w otoczeniu,
- często myli stronę prawą i lewą,
- nie ma dominacji jednej ręki,
- ma trudności z czytaniem i pisaniem, częściej niż inne dzieci w jego wieku myli, odwraca znaki graficzne, ma trudności w przepisywaniu, przerysowywaniu z tablicy,
- ma kłopoty z cięciem nożyczkami, rysowaniem po śladzie, kalkowaniem itp.
- sprawia wrażenie słabego, szybko się męczy,
- nie lubi karuzeli, huśtawki, lub przeciwnie – uwielbia to.
Terapia zaburzeń integracji sensorycznej
Celem terapii integracji sensorycznej jest poprawa przesyłania i organizowania wrażeń zmysłowych poprzez kontrolowane dostarczanie bodźców tak, aby dziecko odpowiedziało adekwatną reakcją adaptacyjną. Terapia ma formę zabawy,
podczas której terapeuta kieruje aktywnością dziecka, w sposób dostosowany do jego potrzeb.
Zajęcia trwają 55 minut i odbywają się zwykle 1 – 2 razy w tygodniu, w zależności od potrzeby konkretnego dziecka.
Terapia odbywa się w specjalnie wyposażonej sali wyposażonej w certyfikowany sprzęt.
Konsultacje dla rodziców dzieci poniżej 4 roku życia
Celem konsultacji jest praca nad poprawą stanu funkcjonowania dziecka.
Jeżeli niemowlę ma kłopoty ze snem, jedzeniem, zabawą czy kontaktem
z najbliższymi warto mu pomóc. Przydatna może okazać się konsultacja z terapeutą Integracji Sensorycznej i wdrożenie do terapii elementów integracji sensorycznej.
Zachowania u małych dzieci, które mogą świadczyć o zaburzeniach Integracji Sensorycznej:
- jest nadmiernie płaczliwe;
- ma problemy ze snem – częste wybudzenia w nocy;
- nie lubi być brane na ręce, przytulane;
- nie toleruje spacerów;
- ma trudności z tolerancją światła;
- wykazuje zmożoną wrażliwość na dźwięki;
- płacze podczas kąpieli;
- nie lubi jeździć samochodem;
- ma trudności z jedzeniem;
- nie znosi dotykać dłonią lub stopami różnych faktur np. piasku, trawy;
- unika kontaktu wzrokowego;
- jest w ciągłym ruchu, potyka się o własne stopy;
- jest nadmiernie spokojne;
- ma trudności z koncentracją uwagi (na miarę swojego wieku), nie jest w stanie dłuższą chwilę bawić się jedną zabawką;
- nie potrafi zorganizować sobie prostej zabawy.