PNF

PNF jest koncepcją posiadającą własną filozofię i zasady pracy z pacjentem. Podstawowym celem terapii jest praca nad funkcją, której chory potrzebuje. Siła mięśni, zakres ruchu – to, co jest ważne w tradycyjnym postępowaniu terapeutycznym, jest tylko środkiem do uzyskania celu jakim jest funkcja.

Metoda skierowana do pacjentów z problemami:

• NEUROLOGICZNYMI (m. in. udary, urazy mózgowo – czaszkowe, urazy rdzenia kregowego, SM – stwardnienie rozsiane, SLA – stwardnienie boczne zanikowe, SCA – ataksja rdzeniowo – móżdżkowa, polineuropatie, dystrofie mięśniowe, choroba Parkinsona, choroby móżdżku, zaburzenia po zabiegach neurochirurgicznych)
• ORTOPEDYCZNYMI (m.in. stany po złamaniach, zwichnięciach skręceniach, po wszczepieniu endoprotezy biodra, kolana, barku, po artroskopii – usunięciu łąkotek, rekonstrukcji ACL, kontuzjach sportowych, uszkodzeniach mięśni, zerwaniu ścięgna Achillesa, po wszelkich zabiegach operacyjnych, amputacjach)

• PEDIATRII (MPDZ – mózgowe porażenie dziecięce, rdzeniowy zanik mięśni, przepuklina oponowo – rdzeniowa, zespoły genetyczne, wszelkie jednostki związane z uszkodzeniem funkcji centralnego układu nerwowego, zaburzeniami wieku rozwojowego)
• WADACH POSTAWY I SKOLIOZACH